این چطوری کار میکنه?

غلبه بر کمبود نیرو

پولس توضیح می‌دهد که مشکل واقعی این نبود که او با معیارهای خدا موافق نبود, یا اینکه واقعاً نمی‌خواست کاری را که خدا گفته بود انجام دهد. در سطوح فکری و اخلاقی, او در واقع انتخاب کرده بود که راه خدا را برود: اما بعد متوجه شد که قدرت غلبه بر تمام اصرارهای خودمحور طبیعت خود را ندارد.. درک این نکته مهم است.

تفکر روانشناختی مدرن (و, در واقع, بیشتر روش های دیگر تفکر) در نظر بگیرید که موضوع کلیدی قدرت اراده است. یعنی می گویند, اگر به اندازه کافی چیزی را می خواهید, سپس شما می توانید آن را انجام دهید.’ اکنون حقیقت زیادی در این دیدگاه وجود دارد: اما تصمیم به تنهایی کافی نیست. به عنوان مثال, زمانی که ورزشکاران مسابقه می دهند, پیروزی معمولاً نصیب کسی می‌شود که مصمم‌ترین کار را برای انجام هر کاری که لازم است انجام دهد تا برنده شود. ولی, مهم نیست که چقدر مصمم هستید که یک مایل زیر دوید 3 دقیقه, محدودیت های فیزیکی شما را ناامید می کند.

در عرصه اخلاق, چنین محدودیت هایی ظریف تر و بسیار کمتر آشکار هستند. به عنوان مثال, معتادان به مواد مخدر خود را با عوامل جسمی و روانی وابسته به عادت خود می یابند. اغلب, هر چند نه همیشه, این عامل ذهنی است که شکستن آن سخت تر است; و, مانند بسیاری از زمینه های زندگی, کسانی که قوی ترین قدرت اراده را دارند، به احتمال زیاد آزاد می شوند – اگر واقعاً بخواهند. اما عمیق ترین اعتیاد، اعتیاد به عشق به خود است که جای عشق بی خودی را می گیرد که خدا در ابتدا برای ما در نظر گرفته بود.. این اعتیاد مانند آفتاب پرست است که مدام از رنگی به رنگ دیگر تغییر می کند. به عنوان مثال, معتادی که با اراده محض می تواند اعتیاد خود را به مواد مخدر ترک کند، معتاد به تصور جدید خود از خود به عنوان کسی که ارباب سرنوشت خود است می شود., یا شروع به نگاه تحقیرآمیز به افراد ضعیف الاراد می کند که مدام در کسب نمره شکست می خورند, یا حتی با این باور که اکنون "آن را تحت کنترل دارند" شروع به افراط در عادت قدیمی خود می کنند.’

هر چه دستاورد بزرگتر باشد, وسوسه چنین خودپسندی ها بیشتر می شود. به نظر می رسد که تعداد کمی از روح های کمیاب نسبت به دیگران تمایل کمتری به چنین نگرش هایی دارند: اما اینها همچنین تمایل دارند که نسبت به سایرین نسبت به کاستی های خود آگاه تر باشند. واقعیت این است, که هیچ یک از ما از این مشکل رها نیستیم. از قضا, افرادی که عیسی با آنها بیشترین مشکل را داشت - و در نهایت توطئه کشتن او را رهبری کردند - رهبران مذهبی زمان او بودند.; که خودشان فکر می کردند بهتر از بقیه.

برای کسانی که می گویند ما قدرت زندگی آنطور که خدا خواسته است نداریم, آنگاه وسوسه غرق شدن در محکومیت ناامیدکننده و خود ویرانگر است حتی نفرت از خود واقعاً فقط "سرخ" است.’ عشق به خود. اما اگر ادعا کنیم که قدرت داریم, پس چرا ما آن را انجام نمی دهیم? این ممکن است رد عمدی معیارهای خدا باشد, یک توهم, ریاکاری, یا ترکیبی از هر سه. اما در ریشه همه آنها غرور انسان نهفته است. شفای خدا هم غرور و هم ناامیدی را در هم می شکند.

آموزه اصلی انجیل مسیحی این است که مردم تنها از طریق مداخله مستقیم خدا می توانند از گناه آزاد شوند. ما نمی‌توانیم با هیچ تلاشی از خداوند برای گناهانمان بخشش کسب کنیم; و هیچ تلاشی از جانب ما نمی تواند اعتیاد ما به گناه را از بین ببرد. ما به قدرتی نیاز داریم که فراتر از خودمان باشد. ما به یک معجزه نیاز داریم. به همین دلیل است که عیسی قدم به تاریخ بشر گذاشت.

برای کاری که قانون نمی توانست انجام دهد, از آن جهت که از نظر جسم ضعیف بود, خدا کرد. فرستادن پسر خود به صورت جسم گناهکار و برای گناه, او گناه در جسم را محکوم کرد; تا حکم شریعت در ما تحقق یابد, که به دنبال جسم نمی روند, اما بعد از روح. (Rom 8:3-4)

بخشش – معجزه فیض

بخشش خداوند صرفاً «نماد» نیست’ یا «کاغذ» فرضی’ معامله, گویی زندگی ما مانند یک بازی کامپیوتری و اعمال نادرست ما "جنایت بدون قربانی" است’ جایی که فقط باید «تنظیم مجدد» را فشار داد’ دکمه’ یا بدهی خود را با یک ضربه قلم بنویسیم. این امر مستلزم آنچنان تغییر ریشه ای درونی است که عیسی آن را به عنوان «تولد دوباره» توصیف می کند.’ این مکالمه بین عیسی و یک رهبر روحانی یهودی را در نظر بگیرید:

مردی از فریسیان به نام نیقودیموس بود, فرمانروای یهودیان. همان شب به سراغش آمد, و به او گفت, “خاخام, ما می دانیم که شما معلمی هستید که از جانب خدا آمده اید, زیرا هیچ کس نمی تواند این نشانه هایی را که شما انجام می دهید انجام دهد, مگر اینکه خدا با او باشد.”

عیسی به او پاسخ داد, “به یقین, من به شما می گویم, مگر اینکه یکی از نو متولد شود, او نمی تواند پادشاهی خدا را ببیند.”

نیکودیموس به او گفت, “مردی که پیر شده چگونه می تواند متولد شود? آیا می تواند برای بار دوم وارد شکم مادرش شود, و متولد شود?”

عیسی پاسخ داد, “مطمئناً به شما می گویم, مگر اینکه از آب و روح متولد شود, او نمی تواند وارد پادشاهی خدا شود! آنچه از بدن متولد می شود، گوشت است. آنچه از روح متولد می شود روح است. تعجب نکن که بهت گفتم, شما باید از نو متولد شوید.’ باد هر جا که می خواهد می وزد, و صدایش را می شنوید, اما نمی دانم از کجا می آید و به کجا می رود. هر کس که از روح متولد شده باشد نیز چنین است.”

نیقودیموس به او پاسخ داد, “چطور ممکن است این چیزها باشد?”

عیسی به او پاسخ داد, “آیا شما معلم اسرائیل هستید؟, و این چیزها را نمی فهمد? مطمئناً به شما می گویم, ما آنچه را می دانیم می گوییم, و به آنچه دیدیم شهادت بده, و شما شاهد ما را نمی گیرید. اگر چیزهای زمینی را به شما گفتم و شما باور نکنید, اگر چیزهای بهشتی را به شما بگویم چگونه باور خواهید کرد؟? هیچ کس به بهشت ​​عروج نکرده است, اما کسی که از بهشت ​​نازل شد, پسر انسان, که در بهشت ​​است. همانطور که موسی مار را در بیابان بلند کرد, پسر انسان نیز باید بلند شود, تا هر که به او ایمان آورد هلاک نگردد, اما زندگی ابدی داشته باشید. (Joh 3:1-15)

ترجمه تحت اللفظی «از نو متولد شد’ در قسمت بالا «از بالا متولد شده است.’ عیسی توضیح می دهد که آنچه لازم است تولد دوباره روحانی است, توسط روح خدا ایجاد شده است. در زایمان طبیعی, آب مادر می شکند و نوزاد از شکم مادر به دنیای وجود و روابط عادی انسان ها آورده می شود.. در یک تولد روحانی, روح خدا ما را وارد مرحله جدیدی می کند, زندگی معنوی که در آن بتوانیم با خدا رابطه داشته باشیم.

نیکودیموس برای درک این موضوع تلاش کرد; پس عیسی او را به حادثه ای از زمان موسی ارجاع داد, که در کتاب اعداد شرح داده شده است, و نیکودیموس با آن بسیار آشنا بود:

آنها از کوه هور از راه دریای سرخ حرکت کردند, تا سرزمین ادوم را احاطه کند: و روح مردم به دلیل راه بسیار ناامید شد. مردم بر ضد خدا صحبت کردند, و علیه موسی, “چرا ما را از مصر بیرون آوردی تا در بیابان بمیریم؟? چون نانی نیست, و آب نیست; و روح ما از این نان سبک متنفر است.” خداوند مارهای آتشین را در میان مردم فرستاد, و مردم را گاز گرفتند; و بسیاری از مردم اسرائیل مردند. مردم نزد موسی آمدند, و گفت, “ما گناه کرده ایم, زیرا ما بر ضد خداوند سخن گفته ایم, و علیه شما; به یهوه دعا کن, که مارها را از ما بگیرد.”

موسی برای مردم دعا کرد. خداوند به موسی گفت, “یک مار آتشین بسازید, و آن را روی یک استاندارد قرار دهید: و اتفاق خواهد افتاد, که هر کس که گاز گرفته است, وقتی آن را می بیند, زندگی خواهد کرد” موسی مار برنجی ساخت, و آن را روی استاندارد قرار دهید: و اتفاق افتاد, که اگر مار کسی را نیش زده بود, وقتی به مار برنجی نگاه کرد, او زندگی می کرد. (Num 21:4-9)

معمولا, بنی اسرائیل در صورت پرستش خدایان از ساختن تصاویر منع شده بودند.¹ بنابراین این یک دستورالعمل بسیار عجیب بود – حتی بیشتر از آن که مار نماد کسی بود که آدم را به گناه واداشت. چرا روی میله گیر کرده بود; چرا نگاه کردن به آن منجر به درمان شد و این چه ربطی به عیسی و تولد دوباره دارد? به قول عیسی, این یک تصویر نبوی بود که پیشگویی می کرد که چگونه او مصلوب خواهد شد, جای خود را به عنوان هدف قضاوت خدا در برابر شری که مار می بیند, شیطان, در طول زندگی ما انجام داده بود.

همانطور که موسی مار را در بیابان بلند کرد, پسر انسان نیز باید بلند شود, تا هر که به او ایمان آورد هلاک نگردد, اما زندگی ابدی داشته باشید. زیرا خداوند دنیا را بسیار دوست داشت, که پسر یگانه خود را داد, تا هر که به او ایمان آورد هلاک نگردد, اما زندگی ابدی داشته باشید. زیرا خدا پسر خود را به جهان نفرستاد تا جهان را داوری کند, بلکه جهان باید به وسیله او نجات یابد. (Joh 3:15-17)

اشتباهات ما عواقب واقعی دارد. آنها به دیگران آسیب می رسانند و به شدت به خدا توهین می کنند. به عنوان تنها منبع غایی اخلاق و عدالت, خدا همیشه اصرار دارد که عدالت باید - به طور کامل - اجرا شود و دیده شود که اجرا می شود. عیسی با گرفتن جای ما آن عدالت را ارضا می کند, بخشش و شفای بی‌قید و شرط را برای هر کسی که به سادگی به او اعتماد می‌کند ممکن می‌سازد..

… که خودش گناهان ما را در بدنش روی درخت حمل کرد, که ما, مردن به گناه, ممکن است به عدالت زندگی کند; با زخم های او شفا یافتید. (1Pe 2:24)

مسیح ما را از نفرین شریعت نجات داد, تبدیل شدن به یک نفرین برای ما. زیرا نوشته شده است, “ملعون بر هر کس که به درخت آویزان شود,” تا برکت ابراهیم از طریق مسیح عیسی بر غیریهودیان نازل شود; تا بتوانیم وعده روح را از طریق ایمان دریافت کنیم. (Gal 3:13-14)

فیض به معنای "نعمت غیر شایسته" است.’ خدا هر دلیل و حقی داشت که ما را محکوم و نابود کند: اما بخشش خداوند به عنوان یک «معجزه فیض» به دست نیامده و بی قید و شرط به ما می رسد.’ عشق او به ما آنقدر زیاد است که او ترجیح داد خود مجازات گناهان ما را تحمل کند تا اینکه ببیند ما توسط آنها نابود شده ایم.. تنها کاری که باید انجام دهیم این است که به عیسی نگاه کنیم و به او اعتماد کنیم.

اما چگونه می توانیم قدرت غلبه بر وسوسه را بدست آوریم? دقیقا به همین شکل…

معجزه خدا در ما’

بخش دوم معجزه ناشایسته خداوند در رهایی از قدرت گناه حتی شگفت انگیزتر است; خدا خودش پیشنهاد می کند که بیاید و در ما و از طریق ما زندگی کند!

یک قلب جدید نیز به شما خواهم داد, و روح تازه ای در تو خواهم نهاد; و قلب سنگی را از گوشت تو خواهم گرفت, و من به شما قلب گوشتی خواهم داد. من روح خود را در درون شما قرار خواهم داد, و تو را در فرایض من گام بردار, و احکام مرا نگاه داری, و آنها را انجام دهید. (Eze 36:26-27)

در حال حاضر, به یک معنا, خدا همیشه این کار را کرده است: چون خدا همه جا هست. همانطور که پولس برای فیلسوفان در آتن توضیح داد:

خدایی که جهان و همه چیز را در آن آفرید, او, پروردگار آسمان و زمین بودن, در معابد ساخته شده با دست ساکن نیست, نه به دست مردان خدمت می شود, انگار به هر چیزی نیاز داشت, با دیدن خودش به همه جان و نفس می بخشد, و همه چیز. ... اگرچه او از هر یک از ما دور نیست. زیرا ما در او زندگی می کنیم, و حرکت کند, و وجود خود را داشته باشیم.’ همانطور که برخی از شاعران خودتان گفته اند, زیرا ما نیز از نسل او هستیم.’ (Act 17:24-28)

اما آنچه خدا در اینجا پیشنهاد می کند، رابطه ای بسیار نزدیک تر و شخصی تر از آنچه که بشر تا به حال می دانسته است. در گذشته, ما خدا را به عنوان موجودی «آن بیرون» می شناختیم,’ به ما می گوید که چگونه باید رفتار کنیم. اما اکنون او قصد دارد که ما او را در درون خود تجربه کنیم’ – یاد بگیریم که همانطور که او احساس می کند احساس کند, به چیزهایی که او می‌خواهد بخواه و همانطور که او عمل می‌کند رفتار کن.

ببین, روزها می آیند, یهوه میگه, که با خاندان اسرائیل عهد جدیدی خواهم بست, و با خاندان یهودا: نه بر طبق عهدی که با پدرانشان در روزی که دست آنها را گرفتم تا آنها را از سرزمین مصر بیرون کنم، بستم.; که عهد من را شکستند, اگرچه من برای آنها شوهر بودم, یهوه میگه. اما این عهدی است که پس از آن روزها با خاندان اسرائیل خواهم بست, یهوه میگه: شریعت خود را در باطن آنها خواهم گذاشت, و در دل آنها خواهم نوشت; و من خدای آنها خواهم بود, و آنها قوم من خواهند بود: و دیگر هر کس به همسایه خود تعلیم نخواهند داد, و هر کس برادرش, گفتن, یهوه رو بشناس; زیرا همه آنها مرا خواهند شناخت, از کوچکترین آنها تا بزرگترین آنها, یهوه میگه: زیرا من گناه آنها را خواهم بخشید, و گناه آنها را دیگر به خاطر نمی آورم. (Jer 31:31-34)

ما اغلب این اشتباه را مرتکب می شویم که مستقیماً با وسوسه مبارزه می کنیم. با انجام این کار, ما توجه خود را بر روی مشکل متمرکز می کنیم; راه حل نیست. این به ندرت کار می کند; و حتی اگر چنین شود، ما به سرعت در دام این باور می افتیم که بر مشکل چیره شده ایم; بنابراین غرور شروع می شود. اما وقتی توجه خود را به عیسی معطوف می کنیم, سپس روح القدس (که آمده تا در درون ما زندگی کند) او را به گونه ای بر ما آشکار می کند که میل ما برای شبیه شدن به او از خواسته های طبیعی ما بیشتر است; و وسوسه ها قدرت خود را بر ما از دست می دهند. به جای اینکه نبردی برای مقاومت در برابر وسوسه باشید, لذت بردن از حضور خداوند به لذتی رهایی بخش تبدیل می شود.

اما همه ما, با چهره ای بی حجاب که جلال خداوند را در آینه می بیند, از شکوه به جلال به یک تصویر تبدیل می شوند, حتی از جانب خداوند, روح. (2Co 3:18)

همه چیز مربوط به قدرت اوست – مال ما نیست.

ادامه مطلب…

پاورقی ها

1. متاسفانه, این چیزی است که در نهایت اتفاق افتاد.
   به نظر می رسد که, پس از عبور از خطر, مار هنوز نگه داشته شد تا مردم را در مورد این معجزه غیر معمول یادآوری کند. ولی, در طول زمان, تبدیل به موضوع عبادت شد. تقریبا 1,000 سالها بعد می خوانیم که حزقیا پادشاه “مار برنزی را که موسی ساخته بود، تکه تکه کرد; زیرا تا آن روزها بنی اسرائیل برای آن بخور می سوزاندند; و آن را «نهوشتان» نامید.,” ("یک تکه برنز") (2Ki 18:4)