पुनरुत्थान पछि के को बारे मा?

यो तर्क गर्न सकिन्छ कि चेलाहरू साँच्चै येशू पछि सम्म परिवर्तन भएनन्’ पुनरुत्थान; यस अवस्थामा यो सोध्न सकिन्छ कि येशूले आफ्नो पार्थिव सेवकाईको दौडान पापप्रति अपनाउनुभएको मनोवृत्तिले उहाँले आफ्ना अनुयायीहरूबाट अहिले के आशा गर्नुहुन्छ भनेर सही रूपमा प्रतिबिम्बित गर्दछ।. अवश्य पनि, त्यसपछि येशू प्रायः शारीरिक रूपमा उपस्थित हुनुहुन्थ्यो. उहाँको पुनरुत्थान पछिको उपस्थितिमा पापको मुद्दामा व्यक्तिगत रूपमा व्यवहार गर्ने उहाँको एक मात्र स्पष्ट उदाहरण पिटरसँगको कुराकानी हो।: तर त्यो क्रुसिफिक्सन अघि पत्रुसको इन्कारसँग सम्बन्धित छ ([x]ज 21:15-19[/x]), यो प्रश्न सम्बोधन गर्दैन.

तर येशूले हामीलाई त्यो बताउनुभयो, उहाँको पुनरुत्थान पछि, पवित्र आत्मा (सल्लाहकार र सत्यको आत्मा) आउने थियो.

तैपनि म तिमीलाई सत्य भन्छु: म जानु नै तिम्रो फाइदा हो, यदि म जाइन भने, काउन्सिलर तपाईकहाँ आउँदैनन्. तर म गएँ भने, म उसलाई तिमीकहाँ पठाउनेछु. जब उहाँ आउनुभयो, उहाँले संसारलाई पापको बारेमा दोषी ठहराउनुहुनेछ, धार्मिकताको बारेमा, र न्यायको बारेमा; पापको बारेमा, किनभने तिनीहरू मलाई विश्वास गर्दैनन्; धार्मिकताको बारेमा, किनभने म मेरो बुबाकहाँ जाँदैछु, र तपाईंले मलाई अब देख्नुहुने छैन; न्यायको बारेमा, किनभने यस संसारको राजकुमारको न्याय गरिएको छ. “मैले तिमीलाई भन्नु पर्ने धेरै कुराहरू छन्, तर अहिले तिमीले सहन सक्दैनौ. तर, जब उनी, सत्यको आत्मा, आएको छ, उहाँले तपाईंलाई सबै सत्यमा डोऱ्याउनुहुनेछ, किनभने ऊ आफैबाट बोल्ने छैन; तर उसले जे सुन्छ, उसले बोल्नेछ. उहाँले तिमीहरूलाई आउने कुराहरू बताउनुहुनेछ. उहाँले मलाई महिमा दिनुहुनेछ, किनभने मेरो जे छ त्यसबाट उसले लिनेछ, र तिमीलाई यो घोषणा गर्नेछ. ([x]जोह 16:7-14[/x])

त्यसैले, यदि हामी येशूलाई चिन्न चाहन्छौं’ उहाँका अनुयायीहरू माझ पाप गर्ने मनोवृत्ति, प्रारम्भिक क्रिस्चियन मण्डलीमा पवित्र आत्माले पापसँग कसरी व्यवहार गर्नुभयो भनेर हामीले हेर्नु पर्छ.

हननिया र सफीरा

सबैभन्दा पहिलो उदाहरण पापप्रति थप उदार मनोवृत्तिलाई जायज ठहराउन प्रलोभनमा पर्न सक्ने जो कोहीको लागि सलामी चेतावनी हो।.

तर हननिया नाउँ गरेको एक जना मानिस, Sapphira संग, उनको श्रीमती, सम्पत्ति बेच्यो, र मूल्यको अंश फिर्ता राखियो, श्रीमतीलाई पनि थाहा छ, र एक निश्चित भाग ल्यायो, र प्रेषितहरूमा राखे’ खुट्टा. तर पिटरले भने, “अननियास, किन शैतानले पवित्र आत्मालाई झूट बोल्न तपाईंको हृदय भरेको छ, र जग्गाको मूल्यको अंश फिर्ता राख्न? जतिबेला तिमीले राख्यौ, यो आफ्नो रहन सकेन? बेचिसकेपछि, तिम्रो शक्तिमा थिएन? यो कुरा तिमीले मनमा कसरी राख्यौ? तपाईंले पुरुषहरूलाई झूट बोल्नुभएन, तर परमेश्वरलाई।” अननियास, यी शब्दहरू सुन्दै, तल खसे र मरे. यी कुराहरू सुन्ने सबैमा ठूलो डर आयो. युवाहरू उठे र उसलाई बेरिए, तिनीहरूले उसलाई बाहिर लगेर गाडे. ([x]Act 5:1-6[/x])

करिब तीन घण्टा पछि, उनको श्रीमती, के भएको थियो थाहा छैन, भित्र आयो. पत्रुसले तिनलाई जवाफ दिए, “जमिन यत्रोमा बेचेको हो कि भन ।” उनले भनिन्, “हो, धेरै को लागी।” तर पत्रुसले उनलाई सोधे, “प्रभुको आत्मालाई प्रलोभनमा पार्नको लागि तपाईंहरू कसरी सहमत हुनुभएको छ? हेर, तिम्रो पतिलाई गाड्नेहरूका खुट्टा ढोकामा छन्, अनि तिनीहरूले तिमीलाई बाहिर लैजानेछन्।” उनी तुरुन्तै उनको खुट्टामा ढले, र मरे. युवाहरू भित्र आए र उनलाई मृत फेला पारे, तिनीहरूले तिनलाई बाहिर लगेर तिनको पतिद्वारा गाडे. सम्पूर्ण सभामा ठूलो डर आयो, अनि यी कुराहरू सुन्ने सबैलाई. ([x]Act 5:7-11[/x])

नोट, यद्यपि, कि यो तिनीहरूको स्वार्थ थिएन जसले उनीहरूमाथि यो न्याय ल्यायो: यो परमेश्वरलाई धोका दिने र आफ्नो पाप लुकाउने प्रयास थियो. शास्त्रले भन्छ, “जसले आफ्नो पाप लुकाउँछ उसको उन्नति हुँदैन, तर जसले तिनीहरूलाई स्वीकार गर्छ र त्याग्छ उसले दया पाउँछ” ([x]Pro 28:13[/x]). त्यो घटना ठगहरूका लागि नराम्रोसँग समाप्त भयो; यद्यपि यसले सम्पूर्ण मण्डलीलाई महत्त्वपूर्ण पाठ सिकायो. अर्को खराब सुरु हुन्छ तर राम्रो समाप्त हुन्छ.

उपेक्षित विधवाहरू

अब ती दिनहरूमा, जब चेलाहरूको संख्या बढ्दै थियो, हिब्रूहरू विरुद्ध हेलेनिस्टहरूबाट गुनासो उठ्यो, किनभने तिनीहरूका विधवाहरूलाई दैनिक सेवामा बेवास्ता गरिएको थियो. बाह्र जनाले चेलाहरूको भीडलाई बोलाएर भने, “परमेश्वरको वचन त्यागेर टेबुलको सेवा गर्नु हाम्रो लागि उपयुक्त छैन. त्यसैले तपाईंहरू मध्येबाट छान्नुहोस्, भाइहरु, राम्रो रिपोर्ट को सात पुरुष, पवित्र आत्मा र बुद्धिले भरिएको, जसलाई हामी यस व्यवसायमा नियुक्त गर्न सक्छौं. तर हामी प्रार्थनामा र वचनको सेवामा अडिग भइरहनेछौं।” ([x]Act 6:1-4[/x])

यी शब्दहरूले सम्पूर्ण भीडलाई खुसी तुल्यायो. तिनीहरूले स्टीफन रोजे, विश्वास र पवित्र आत्माले भरिएको मानिस, फिलिप, प्रोकोरस, निकानोर, टिमोन, परमेनास, र निकोलस, एन्टिओक को एक धर्म परिवर्तन; जसलाई तिनीहरूले प्रेरितहरूसामु राखे. जब तिनीहरूले प्रार्थना गरे, तिनीहरूले तिनीहरूमाथि आफ्नो हात राखे. परमेश्वरको वचन बढ्दै गयो र यरूशलेममा चेलाहरूको संख्या धेरै बढ्यो. पुजारीहरूको ठूलो समूह विश्वासप्रति आज्ञाकारी थियो. ([x]Act 6:5-7[/x])

हामी जातीय असमानता र गनगन समावेश स्थितिबाट सुरु गर्छौं; एउटा अवस्था जसले धेरै सजिलै मण्डली विभाजन गर्न सक्छ, सबै चोट र स्थायी हानि संग कि यो सामान्यतया समावेश छ. वा यसले प्रेषितहरूलाई तिनीहरूको सेवकाईको मुख्य उद्देश्यबाट सजिलै विचलित गर्न सक्छ. प्रेरितहरूले कसैको न्याय वा निन्दा गरेनन्. सट्टा, तिनीहरूले यो कुरा खुलासामा ल्याए. उनीहरूले कसैलाई ‘सम्भावित समस्या सिर्जना गर्ने’ भनेर निर्णय प्रक्रियाबाट बाहिर राखेनन्;’ न त तिनीहरूले परिस्थितिलाई आफैं नियन्त्रणमा लिए. सट्टा, तिनीहरूले मानिसहरूको ध्यान पवित्र आत्माको अभिषेक र बुद्धिको आवश्यकतामा केन्द्रित गरे।. त्यसपछि तिनीहरूले मानिसहरूलाई विश्वास गरे कि आवश्यकता पूरा गर्न सक्ने मानिसहरूलाई भेट्टाउनको लागि परमेश्वरलाई सँगै खोज्नुहोस्.

के? कुनै पश्चात्ताप थिएन? पश्चात्ताप गर्न सार्वजनिक आह्वान नभए पनि, के भयो त्यसको मुटुमा पश्चात्ताप थियो. मानिसहरूले समस्याको बारेमा सोच्ने तरिका परिवर्तन गरे - र एकअर्का. उनीहरुबीच मेलमिलाप भयो, भगवान खोजे र सबैका लागि काम गर्ने समाधान खोज्न सँगै काम गरे. त्यसैले, चोट र अवरोधको सट्टा, त्यहाँ आशिष् र वृद्धि थियो.

एक सुधारिएको समुदाय

वास्तवमा, यदि हामीले प्रारम्भिक मण्डलीलाई अझ नजिकबाट हेर्‍यौं भने, हामीले पाउँछौं कि तिनीहरूको सम्पूर्ण जीवन शैली पश्चात्तापको थियो.

तिनीहरू प्रेरितहरूमा दृढतापूर्वक जारी रहे’ शिक्षण र फेलोशिप, रोटी भाँच्ने क्रममा, र प्रार्थना. हरेक आत्मामा डर आयो, र धेरै आश्चर्यकर्महरू र चिन्हहरू प्रेरितहरूद्वारा गरियो. विश्वास गर्ने सबै सँगै थिए, र सबै चीजहरू साझा थिए. तिनीहरूले आफ्नो सम्पत्ति र वस्तुहरू बेचेका थिए, र सबैलाई बाँडिदिए, जसरी कसैलाई आवश्यक थियो. दिन प्रतिदिन, मन्दिरमा एउटै सहमतिमा दृढतापूर्वक जारी राख्दै, र घरमा रोटी भाँच्दै, तिनीहरूले खुसीसाथ र अविवाहित हृदयले आफ्नो खाना खाए, भगवानको प्रशंसा गर्दै, र सबै मानिसहरूसँग अनुग्रह राख्दै. प्रभुले दिन-दिनै सभामा जो उद्धार पाइरहेका थिए तिनीहरूलाई थप्नुभयो. ([x]कर्म 2:42-47[/x])

पश्चात्ताप कस्तो हुनुपर्छ भन्ने जोन द ब्याप्टिस्टको वर्णनसँग यसलाई तुलना गर्नुहोस्:

“यसकारण पश्चात्ताप गर्न योग्य फलहरू ल्याउनुहोस्, र तपाईंहरू बीचमा भन्न सुरु नगर्नुहोस्, 'हाम्रो बुबाको लागि अब्राहाम हुनुहुन्छ;’ किनकि म तिमीहरूलाई भन्दछु कि परमेश्वरले यी ढुङ्गाहरूबाट अब्राहामको निम्ति सन्तानहरू जन्माउन सक्नुहुन्छ! अहिले पनि रुखको जरामा बञ्चरो छ. त्यसैले असल फल नफलाउने हरेक रूख काटिन्छ, र आगोमा फालियो।” भीडले उनलाई सोधे, “त्यसो भए हामीले के गर्नुपर्छ?” उहाँले तिनीहरूलाई जवाफ दिनुभयो, “जससँग दुईवटा कोट छन्, जससँग केही छैन उसलाई दिनुहोस्. जोसँग खाना छ, उसलाई त्यसै गर्न दिनुहोस्।” कर उठाउनेहरू पनि बप्तिस्मा लिन आए, तिनीहरूले उहाँलाई भने, “शिक्षक, हामीले के गर्नुपर्छ?” उहाँले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “तिमीलाई तोकिएको भन्दा बढी सङ्कलन नगर्नुहोस्।” सिपाहीहरुले पनि सोधे, भन्दै, “हाम्रो बारेमा के? हामीले के गर्नुपर्छ?” उहाँले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “हिंसा गरेर कसैबाट पैसा नलिनुहोस्, न कसैलाई गलत आरोप लगाउनुहोस्. आफ्नो ज्यालामा सन्तुष्ट हुनुहोस्।” ([x]लुक 3:8-14[/x])

हामीले बुझ्नुपर्छ कि पश्चात्तापको सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण पक्ष भनेको सुधार हो: अफसोस छैन. विगतका असफलताहरूमा हामी निरन्तर शोकमा बाँचिरहेको परमेश्वर चाहनुहुन्न. हामीले क्षमा पाएका छौं र अब निन्दामा बाँचिरहेका छैनौं. अब हामीले आफ्नो जीवन शैलीमा परमेश्वरका मूल्यमान्यताहरू व्यक्त गर्नमा ध्यान केन्द्रित गर्नुपर्छ. जब हामी हाम्रो विगत सम्झन्छौं, यो येशूले हाम्रो लागि तिर्नुभएको मूल्यलाई प्रतिबिम्बित गर्न र उहाँको कृपामा आनन्दित हुनु हो. यी पहिलो ख्रीष्टियनहरूले आफूसँग भएको कुरा एकअर्कालाई बाँड्दा र ‘रोटी भाँचेर’ गरिरहेका थिए’ सँगै.

खतना

अर्को प्रमुख मुद्दा उठ्यो कि अन्यजातिहरु को बारे मा विवाद थियो (गैर-यहूदीहरू) खतना गर्नु पर्यो.

केही मानिसहरू यहूदियाबाट आएर दाजुभाइहरूलाई सिकाए, “मोशाको चलन अनुसार खतना नगरेसम्म, तपाईं बचाउन सक्नुहुन्न।” त्यसकारण जब पावल र बर्नाबाससँग तिनीहरूसँग कुनै सानो झगडा र छलफल थिएन, तिनीहरूले पावल र बर्नाबासलाई नियुक्त गरे, र तिनीहरू मध्ये केही अन्य, यस प्रश्नको बारेमा प्रेरितहरू र एल्डरहरूकहाँ यरूशलेम जान. ([x]Act 15:1-2[/x])

यो एउटा जटिल प्रश्न थियो जुन सम्पूर्ण लेख आफ्नै अधिकारमा योग्य छ. यस लेखको सान्दर्भिकताको मुख्य बिन्दु यो समस्या उत्पन्न भएको कारण अवलोकन गर्न हो, यद्यपि दुवै पक्षले इमानदारीपूर्वक विश्वास गरे कि तिनीहरू सहीमा थिए, कम्तिमा एक पक्ष गल्तीमा हुनुपर्थ्यो र 'पश्चात्ताप गर्नुपर्थ्यो’ यसको दृष्टिकोणबाट. पहिले, यसले देखाउँछ कि ईसाईहरू त्रुटिरहित छैनन् र चीजहरू गलत हुन सक्छन्, धर्मशास्त्रको व्याख्या गर्ने कुरामा पनि. समाधान भएन भने, यसले विभाजन र क्षतिको परिणाम दिन्छ; त्यसैले दुवै पक्षले चर्चको सामूहिक निर्णयमा आफ्नो विचार पेश गर्न इच्छुक हुनु आवश्यक छ।. दोस्रो, सम्पूर्ण रूपमा मण्डलीले आफ्ना व्यक्तिगत विचारहरू पवित्र आत्माको नेतृत्वमा पेश गर्नुपरेको थियो. यो सबै यहूदी इसाईहरूलाई स्तब्ध भएको थियो (पिटर सहित) खतना नगरिएका अन्यजातिहरूमा पवित्र आत्मा आउँदै हुनुहुन्छ भनी पत्ता लगाउन. तर, प्रमाण हेर्दै, तिनीहरूले मद्दत गर्न सकेनन् तर निष्कर्ष निकाल्न सकेनन् कि उहाँ हुनुहुन्थ्यो; र त्यसैले तिनीहरूले धर्मशास्त्रको आफ्नो बुझाइको समीक्षा गर्न आवश्यक थियो

पावल र बर्नाबास

यसको केही समय पछि, हामी पावल र बर्नाबास बीचको समस्या पढ्छौं:

केही दिनपछि पावलले बर्णाबासलाई भने, “अब हामी फर्कौं र हामीले प्रभुको वचन घोषणा गरेका प्रत्येक सहरमा हाम्रा भाइहरूलाई भेटौं, तिनीहरू कसरी गर्दैछन् हेर्न।” बर्णाबासले यूहन्नालाई लैजाने योजना बनाए, जसलाई मार्क भनिन्थ्यो, तिनीहरूसँग पनि. तर पावलले पाम्फिलियामा आफूहरूबाट फिर्ता भएको व्यक्तिलाई आफूसँगै लैजानु राम्रो हो जस्तो लागेन।, र तिनीहरूसँग काम गर्न गएनन्. त्यसपछि झगडा यति तिब्र भयो कि उनीहरु एक अर्काबाट अलग भए. बर्नाबासले मार्कलाई आफूसँगै लगे, र साइप्रस गए, तर पावलले सिलासलाई रोजे, र बाहिर गए, भाइहरूद्वारा परमेश्वरको अनुग्रहको लागि प्रशंसा गरिँदै. तिनी सिरिया र किलिसिया भएर गए, सभाहरूलाई सुदृढ गर्दै. ([x]Act 15:36-41[/x])

यो घटनाले दुईवटा मुद्दा खडा गरेको छ. त्यहाँ तथ्य छ कि असहमतिले पावल र बर्नाबासलाई अलग गर्यो. र यो अन्तर्निहित तथ्य हो कि पावल जोन मार्कको अघिल्लो असफलतालाई अलग गर्न तयार थिएनन्, जब उहाँले तिनीहरूको अन्तिम मिसनरी यात्राको दौडान तिनीहरूलाई त्याग्नु भएको थियो. यस्तो देखिन्छ कि तीनै जना विभिन्न तरिकामा गल्तीमा छन्: त्यागको लागि चिन्ह लगाउनुहोस्; बर्नाबास स्पष्ट रूपमा बाहिर निस्कने पहिलो व्यक्ति भएकोले, मार्कलाई साथमा लिएर; र माफ गर्न र मार्कलाई अर्को मौका दिन अस्वीकार गरेकोमा पावल.

यहाँ ठूलो समस्या को अधिकारमा थियो भन्ने कुरा होइन: तर परिस्थिति कसरी सम्हालियो र पश्चाताप कहाँ भयो. समस्याको उचित समाधान हुनुअघि नै उनीहरु अलग भएको देखिन्छ. मार्क मरुभूमिमा गलत थियो: तर उसले पश्चात्ताप गरेको थियो र अब फेरि जान इच्छुक थियो. बर्नाबास’ मार्कलाई अर्को मौका दिने इच्छा पूर्णतया येशूसँग मिल्दोजुल्दो थियो’ क्षमा मा सिकाउने ([x]लुक 17:3-4[/x]) र मार्कलाई साइप्रस लैजाने अर्थ भयो, जसरी मर्कूस पावल र बर्नाबाससँग यात्राको त्यो भागमा थिए ([x]कर्म 13:4-13[/x]): तर उनको प्रस्थानको समयले पावलसँगको उनको असहमति समाधान भएको थियो कि थिएन भन्ने प्रश्न चिन्ह छोड्छ।. पावलले पनि आफ्नो मन परिवर्तन गरेको कुनै स्पष्ट संकेत छैन: तर बर्नाबास गएपछि उसले त्यतिबेला गर्न सक्ने थोरै थियो. यो चित्त नबुझेको अवस्था हो; र एक उपयोगी अनुस्मारक कि त्यस्ता सम्भावित हानिकारक परिस्थितिहरू उत्पन्न हुन सक्छ, फेरि जन्मेका इसाईहरूका बीचमा पनि, यदि राम्रोसँग ह्यान्डल गरिएको छैन.

अनुग्रहको आवरण

तर त्यहाँ एक एंटीडोट छ, यस्तो कठिन परिस्थितिमा पनि; भगवानको कृपा. चर्चले परिस्थितिलाई ढाक्नको लागि अनुग्रहको लागि प्रार्थना गर्यो; र त्यो, समयमा, के भएको थियो. मार्कले राम्रो बनायो. जब रोममा, पावलले तिमोथीलाई लेखे, “मार्क लिनुहोस्, र उसलाई आफ्नो साथ ल्याउनुहोस्, किनभने उहाँ मेरो सेवाको लागि उपयोगी हुनुहुन्छ” ([x]2टिम 4:11[/x]). अनि मार्क आयो: [x]Col 4:10[/x] उसलाई रोममा पावलका साथीहरू मध्ये एकको रूपमा सूचीबद्ध गर्दछ.

सारांश मा फर्कनुहोस्

प्रकाश को येशू

चर्चहरूलाई चेतावनी

यदि हामी मण्डलीहरूलाई पत्रहरू हेर्छौं, मा [x]रेभ 2:1-3:22[/x], हामी दण्डको बारेमा धेरै गम्भीर चेतावनीहरू देख्छौं यदि मण्डलीहरूले तिनीहरूको वर्तमान पापहरूमा जारी राख्छन् भने।. दुईवटा मण्डली मात्र, स्मिर्ना ([x]रेभ 2:8-11[/x]) र फिलाडेल्फिया ([x]रेभ 3:7-13[/x]) पश्चात्ताप गर्न आदेश छैन. अझै, जब हामी यी पापहरूको घोर प्रकृतिलाई विचार गर्छौं, यो पनि अचम्मको कुरा हो कि तिनीहरू पहिले नै हटाइएका छैनन्. सट्टा, येशू अझै पनि तिनीहरूलाई शुद्धीकरण र क्षमा गर्न आग्रह गर्दै हुनुहुन्छ. तर अर्को अचम्मको कुरा यो हो कि 'दोषी पाँच' मध्ये’ तीन जसको सबैभन्दा ठूलो पाप हो, क्रमशः: आफ्नो पहिलो प्रेम छोडेर (एफिसस, [x]रेभ 2:1-7[/x]), कुनै पनि काम सिद्ध नभएको’ (सार्डिस, [x]रेभ 3:1-6[/x]) र न्यानोपन (लाओडिसिया, [x]रेभ 3:14-22[/x]). येशूले अझै पनि आफ्नो स्तरलाई पूर्णताको लागि प्रयास गर्नु हो भनेर परिभाषित गर्दै हुनुहुन्छ, प्रेमले जलेको हृदय संग. सन्तुष्टिले काम गर्दैन.

सिंह र थुमा

[x]रेभ 5:1-14[/x] सिल गरिएको स्क्रोलको दर्शन प्रस्तुत गर्दछ; दुबै तर्फ लेखिएको छ, यसले गम्भीर निर्णयहरू समावेश गर्दछ भनेर संकेत गर्दछ ([x]c.f. छैन 2:10[/x]). तर सुरुमा यसलाई खोल्न योग्य कोही भेटिएन.

एकजना बुढाले मलाई भने, “नरोऊ. हेर, सिंह जो यहूदाको कुलको हो, डेभिडको जरा, पार गरेको छ; जसले पुस्तक र यसको सात छापहरू खोल्छ।” मैले सिंहासन र चार जीवित प्राणीहरूको बीचमा देखें, र एल्डरहरूको बीचमा, एउटा भेडा उभिएको, जसरी मारिएको थियो, सातवटा सिङ भएको, र सात आँखा, जो परमेश्वरका सात आत्माहरू हुन्, सारा पृथ्वीमा पठाइयो. ([x]रेभ 5:5-6[/x])

जोनले सिंह देख्ने आशा राख्छन्: बरु उसले मारिएको थुमा देख्छ. किन?

उनीहरुले नयाँ गीत गाएका छन्, भन्दै, “तपाईं किताब लिन योग्य हुनुहुन्छ, र यसको छापहरू खोल्न: किनकी तिमी मारियौ, र तपाईंको रगतले हामीलाई परमेश्वरको लागि किन्नुभयो, प्रत्येक जनजाति बाहिर, भाषा, मानिसहरू, र राष्ट्र, र हामीलाई हाम्रा परमेश्वरको लागि राजा र पूजाहारी बनाउनुभयो, र हामी पृथ्वीमा शासन गर्नेछौं।” ([x]रेभ 5:9-10[/x])

त्यहाँ एक मात्र व्यक्ति छ जसलाई परमेश्वरले मानव जातिको विरुद्धमा न्यायकर्ताको रूपमा कार्य गर्न उपयुक्त ठान्नुहुन्छ - एक न्यायाधीश जसले बचाउन सक्ने कसैलाई निन्दा गर्नु भन्दा आफैं मर्न चाहन्छ।.

द प्वाइन्ट अफ नो रिटर्न

तर प्रकाशको अन्तिम अध्यायले पश्‍चात्ताप नगर्नेहरूका लागि अझ डरलाग्दो चित्र चित्रण गर्छ:

जसले अन्याय गर्छ, उसलाई अझै पनि अन्यायपूर्ण काम गर्न दिनुहोस्. जो फोहोरी छ, उसलाई अझै फोहोर रहोस्. जो धर्मी छ, उसलाई अझै धार्मिकता गर्न दिनुहोस्. जो पवित्र हुनुहुन्छ, उसलाई अझै पवित्र रहोस्।” “हेर, म छिटो आउँछु. मेरो इनाम मसँग छ, प्रत्येक मानिसलाई उसको काम अनुसारको प्रतिफल दिन. ([x]रेभ 22:11-12[/x])

यसले संकेत गर्छ कि त्यहाँ एक बिन्दु आउनेछ जहाँ परिवर्तन अब सम्भव छैन र न्याय खस्नु पर्छ.

जसलाई बारम्बार हप्काइन्छ र आफ्नो घाँटी कडा बनाउँछ, त्यो अचानक नाश हुनेछ, कुनै उपाय बिना. ([x]Pro 29:1[/x])

सँगै काम गर्दै, हामी यो पनि बिन्ती गर्दछौं कि तपाईले परमेश्वरको अनुग्रह व्यर्थमा प्राप्त नगर्नुहोस्, किनभने उसले भन्यो, “स्वीकार्य समयमा मैले तपाईंको कुरा सुनें, मुक्तिको दिनमा मैले तिमीलाई मद्दत गरें।” हेर, अब स्वीकार्य समय हो. हेर, अहिले मुक्तिको दिन हो. ([x]2Co 6:1-2[/x])

सारांश मा फर्कनुहोस् / पढ्नुहोस्…